DeKmAiDee ^^

 

วันนี้มาอัพบล็อกเพราะว่า มันเป็นงานภาษาไทย ก็เลยเอามาให้อ่านกัน

 

 

 

วันอังคารที่ ๙ มกราคม

                วันนี้เป็นวันที่สองของการเรียนในอาทิตย์นี้ และก็เป็นวันหลังจากเลี้ยงงานปีใหม่  เมื่อวานก็มีทั้งอารมณ์ดีและก็เซ็งไปตามๆกัน พูดถึงเรื่องดีก็คงเป็นเรื่อง ของขวัญปีใหม่ละมั้ง  ได้เป็นผ้าเช็ดตัวกับตุ๊กตาหมีน่ารักดีอ่ะ  ชอบมากเลย  และก็เรื่องเซ็งก็คงไม่พ้นที่มีเรื่องการแสดงดนตรี ที่อยู่ๆ ก็มีคนคลาส Aves ใช้ปีกมาทำลายงานซะงั้น เลยหมดอารมณ์ ไม่อยู่ต่อละ เลยขึ้นมานอนบนหอก่อนดีกว่า  ถ้าจะพูดวันนี้ก็เรื่อยๆตั้งแต่เช้า ตื่นมา อาบน้ำ กินข้าว ตามปกติ แล้วเรื่องที่เดาเอาไว้ชัวร์ๆ ก็เกิด เพราะว่า มีคนมาพูดเรื่องการแสดงเมื่อวานต่อ ไม่อยากฟังก็เลยฟังเพลงดีกว่า เดี๋ยวจะอารมณ์ไม่ดีตั้งแต่เรียนคาบแรก ก็เรียนฟิสิกส์  เรียนไปก็งงไป เฮ้อ…เมื่อไหร่จะเข้าใจฟิสิกส์สักทีล่ะเนี่ย เหนื่อยจริงๆ  จากนั้นก็ไปเรียนสังคมก็ไม่มีอะไรมาก เข้าไปก็โดนสั่งงานทำเรื่องกระทรวงวัฒนธรรม แล้วก็นำเสนองาน  ถ้าวันไหนอาจารย์ลุกขึ้นมาสอนโดยไม่ให้นักเรียนทำงานก็คงแปลกพิลึกล่ะมั้ง  แล้วก็แทนรายงานแบบแนวมาก เพราะว่าไปก็อปข้อมูลบนเว็ปมา มันเลยติดคำว่าดาวโหลด บนสไลด์ด้วย เพื่อนก็ขำ อาจารย์ก็ขำ แถมพรีเซนต์ไม่ผ่านอีกต่างหาก น่าสงสารว่ะ  พอเสียงออดดัง ก็ไปเรียนคอม  วันนี้อาจารย์ไม่ว่างต้องไปประชุมเรื่องผลคะแนนสอบของนักเรียน ม.4 เข้าใหม่ ก็เลยให้พวกเด็กที่เรียน สอวน คอม มาสอน กะพวกไอ้ที่เรียนจินตภาพมาสอน  ก็รู้บ้างไม่รู้บ้าง เดี๋ยวอาจารย์ก็คงจะสอนใหม่ละมั้ง จากนั้นก็แยกย้ายกันไปกินข้าว ร้านพี่ปูก็ยังคนเยอะเหมือนเดิม วันนี้กินข้าวเสร็จเร็ว ก็เลยมาที่ห้องแมคคาเร็ว แต่ต้องขึ้นไปแก้ภาษาอังกฤษ ไปแก้ต้อง 2 รอบ แต่ก็ยังต้องมานั่งท่องต่อ เพราะว่ายังไม่ผ่าน  แล้วก็เดินลงมาหาพวกอิง แต่ไม่เจอก็เลยไปหาที่ห้องชีวะ เลยเจออิงอยู่กับอาจรย์บัญชา  แล้วนรกก็ปรากฏเพราะคะแนนชีวะ เฮ้อ อยู่สอวน ชีวะ แท้ๆเลย ยังผ่านครึ่งมาแค่คะแนนเดียว เล่นเอาเครียดเหมือนกัน ตกหลุมอุกกาบาตอันเบ้อเร้อ ที่อาจารย์สถาพร ขุดเอาไว้ให้ตก ก็ใครจะไปรู้ล่ะว่า เซลล์ไข่มันดันผิดปกติ มี 2n ซะงั้นน่ะ  มันก็เลยผิดเต็มๆ แล้วก็มาเรียนภาษาไทย ก็ไม่มีไรมาก ก็แค่มาคุยเรื่องข้อผิดพลาดของข้อสอบว่าเราทำอะไรผิดบ้าง แล้วก็คุยเรื่องทั่วๆไป ไม่มีอะไรมาก ต่อจากนั้น ก็ต้องขึ้นมาเรียนอังกฤษ สอบพูดคนสุดท้ายของห้องเลยอ่ะ นึกว่าจะไม่ผ่านซะแล้ว  จากนั้นก็จะขึ้นหอ แต่ยังไม่เปิดเลยนั่งคุยเล่นกับหลี่และก็เอ อิง  แต่ว่าไอ้ภูมิก็โทรตามให้ไปถ่ายหนัง  ตีกลองก็มันดี อยากตีเป็นจังอ่ะ  แต่ก็ต้องรีบแทบตายเพราะว่าหอจะปิดรีบไปเดินวิ่ง  แต่วันนี้ในห้องมันดันมีนโยบายที่จะเข้าสุดท้ายทั้งห้อง แต่เราอ่ะ อยากวิ่ง  มันก็เลยมีปัญหานิดหน่อยแต่ก็ไม่เป็นไรหรอก เคลียร์กันแล้ว พอทุ่มนึงก็ต้องไปเรียน ชีวะเพิ่มกับอาจารย์เดือนเลิกก็เกือบสามทุ่ม  เหนื่อยจะหลับอยู่แล้วอ่ะ แล้ววันนั้นก็นอนเร็วอ่ะ เพราะว่าเหนื่อยแล้ว

 

วันพุธที่  ๑๐ มกราคม

                วันนี้อาจจะเรียกว่าเป็นวันที่ดีที่สุดเลยก็ได้มั้ง เพราะว่าวันนี้เรียนแค่ครึ่งวันเอง  แต่มันก็ไม่ใช่อย่างนั้นเสมอไป เพราะว่าตอนบ่ายนี้จะต้องเรียนสอวน. ชีวะ แต่อยู่ๆ อาจารย์ก็บอกว่าไม่ว่างก็เลยไม่ต้องเรียนดีจัง เพราะอาจารย์มีประชุมหมวด  ตอนเช้าๆ ก็เรียน สบายๆ เรียนอังกฤษ กับแมททิว ไม่มีอะไร ก็แค่แต่งประโยคจากadj. ต่อจากนั้นก็คาบโฮมรูม ก็ต้องอ่านหนังมือให้อาจารย์ที่ปรึกษาฟัง ก็เล่าเรื่องอำของวินทร์ ก็สนุกดี เขียนเรื่องได้แหวกแนวผิดปกติ จากนั้นก็ถึงวิชาที่โหดสุดในวันนี้นั่นก็คือ ฟิสิกส์  ไม่ค่อยชอบเท่าไหร่ เพราะเราว่ามันยากอ่ะ เรียนไม่ค่อยรู้เรื่องอ่ะ  ก็เรียนเรื่องเกี่ยวกับโมเมนต์ความเฉื่อย คล้ายๆเรื่องระบบอนุภาคแหละ  และตอนบ่าย มันดันมีบรรยายเรื่อง smart mwit ซึ่งเกี่ยวกับการพัฒนาบุคลิกภาพให้ดี  ก็มีสอนยืน เดิน นั่ง ไหว้ นิดหน่อย  แล้วความซวยก็มาเยือน เมื่อกำลังคุยกะเพื่อน อยู่ ก็โดนเค้าเรียกให้ไปตบ แถมตอบผิดอีกต่างหาก  เฮ้อ เหนื่อยจัง  แต่พอรู้สึกว่าอบรมเสร็จ  ท่าเดินของเรามันก็ยังแมนเหมือนเดิมอ่ะ เอ๋…..หรือว่ามันจะเปลี่ยนยากเนี่ย  หลังจากนั้นก็ขึ้นหอ ทำการบ้าน  แล้วก็ลงไปกินข้าว เป็นปกติ  แล้วก็ขึ้นมานั่งอ่านหนังสือ แล้วก็ปักครอสติสเนื่องจากต้องทำงาน ใจใสด้วยศิลป์คนละ 1 ชิ้น เป็นงานก่อนจบชุมนุม ก็ปักไปปักมา เสร็จซะที เฮ้อ งานเยอะจริงๆเลยอ่ะ  แล้วก็เริ่มดึก ก็รู้สึกเริ่มง่วงละ  งั้นก็ขอจบ ณ เพียงเท่านี้ละกัน

 

วันพฤหัสที่ ๑๑ มกราคม

                วันนี้ใกล้ที่จะถึงวันศุกร์แล้ว  วันที่จะได้กลับบ้านซักที  ก็ตื่นตามปกติ ตอนเช้าก็เรียนเลข  รู้สึกว่าห้องของเรามันเรียนเร็วกว่าห้องอื่น จากนั้นก็ไปเรียนชีวะ ก็เดินไปถึงห้องก่อน อาจารย์ก็ให้รายงานเรื่องเกี่ยวกับความผิดปกติของสารพันธุกรรม  แล้วก็เรียนเคมี ไม่ค่อยมีอะไรเท่าไหร่ จากนั้นก็ไปพักกินข้าว  ตอนบ่ายก็มีเรียนวิชาเลือก  เรียนๆง่วงๆ สลับกันไป  แล้วก็พักว่างเพราะไม่เรียนวิชาเลือกต่อ ก็เลยขึ้นมานั่งทำการบ้านเลขต่อ  ทำเสร็จก็เอาขึ้นไปส่ง แล้วเรียนชุมนุมต่อ  วันนี้ก็ถามอาจารย์ว่าชีวะโอฯ จะเลิกเร็วรึเปล่า เพราะต้องรีบมาเชียร์บาส รีบแทบตายนึกว่าจะไม่ทัน วันนี้อาจารย์เลยบอกให้ทำแลปเรื่องการสกัด ดีเอ็นเอ ก็เลยนั่งทำแลปกับอิงด้วย ตอนแรกก็จะทำพืชก่อน แต่พอเริ่มทำ พืชไป สองชนิดก็ปรากฏว่า มันไม่เห็นดีเอ็นเอเลย จากนั้นก็เลยไปทำสัตว์แทนทำตับ ปรากฎว่าเห็นก้อนดีเอ็นเอเยอะมาก เป็นเส้นๆกอดกัน กลมๆ ลอยอยู่กับ        แอลกอฮอล์  แล้วก็เลยนั่งเขี่ยเล่นกัน  แต่พอจะล้างอุปกรณ์ก็ปรากฏว่า น้ำมันไม่ไหล นั่น!เอาแล้ว ก็เลยต้องไปล้างที่อีกตึงนึง ล้างๆ อยู่ก็ได้ยินเสียงคนเชียร์บาส ก็เลยรีบล้างเพราะจะรีบลงไปเชียร์บาส ของห้อง ๙ จากนั้นพอเชียร์เสร็จ ก็ต้องรีบขึ้นไปศูนย์กีฬาไปเชียร์พี่ห้อง เชียร์กันมันดี  ก็มีคนไปเชียร์เยอะเหมือนกันนะ  ปรากฎว่าพี่ห้องแพ้ แต่ไม่เป็นไร ชนะใจคนดูก็พอแล้ว เย่ๆๆ  จากนั้นก็ต้องรีบไปเรียนสอวน. ที่นัดกับอาจารย์เดือนไว้ จากนั้นก็เรียนจนถึง สามทุ่ม แถม วันนั้นโดนเรียกอีก เพราะว่า เลขที่ดันตรงกับวันที่ พอดี แต่ก็ทำได้เลยไม่คิดมากเท่าไหร่ เรียนเสร็จก็ไปอาบน้ำ  อ่านหนังสือนิดหน่อยแล้วก็นอน   

 

วันศุกร์ที่ ๑๒ มกราคม

                ในที่สุด  วันที่มีความสุขมากที่สุดก็มาถึง ในช่วงเช้าก็ไม่มีอะไรมาก ก็ตื่น อาบน้ำ ตามปกติ จากนั้นก็ประเดิมด้วยการเรียนเคมี สองคาบแรก ขึ้นบทใหม่แล้ว จดเยอะ  แล้วก็พวกวาดรูปโครงสร้าง ของของแข็ง รวมกับการเริ่มเรียนพวกของเหลวด้วย เกี่ยวกับคุณสมบัติ ด้วย  และก็ต้องรีบไปเรียนพละ เรียนวิชาที่ชอบที่สุดเลย เพราะจะได้เล่นบาส กีฬาที่ชอบมากที่สุด  และวันนี้อาจารย์ก็ให้เล่นทีมเต็มสนาม  เราสนุกอ่ะ เพราะเราชอบเล่นบาส อยู่แล้ว  เหนื่อยนิดหน่อยไม่เป็นไร จากนั้นก็เดินไปเรียนสังคมที่ห้องเบย์  โดยตอนที่เดินมามีคนมาขายดอกป๊อปปี้  ซึ่งเราก็บอกว่าเดี๋ยวซื้อเพราะว่าจะต้องรีบไปเรียนสังคม  แต่สุดท้ายก็ไม่ได้ซื้อ เพราะหาเขาไม่เจอแล้ว และวันนี้ในคาบสังคมอาจารย์ก็ให้เขียนแสดง ความรู้สึกที่มีต่อครู ที่โรงเรียนเดิม  จึงเขียนถึงอาจารย์แอ๋ว เพราะอาจารย์ใกล้จะแต่งงานแล้วอ่ะ เราเขียนเสร็จคนแรกเลยมั้ง  ไม่เข้าใจว่าทำไมเขียนกันนานจัง   แล้วก็เลยนั่งอ่านหนังสือรอ  สักพัก เพื่อนก็เขียนเสร็จ แล้วจึงมานั่งกินข้าวกัน กินข้าวเสร็จก็ขึ้นไปเรียนชีวะ ก็เรียนเกี่ยวกับการมิวเทชั่น เรียนๆ ไป ก็หมดคาบ ต้องรีบไปเรียนเลขต่อ เพราะไม่อยากเข้าสาย วันนี้ก็เรียนจบบทที่ ๘ มีเรื่องการถอดรหัสที่ไม่ค่อยเข้าใจเท่าไหร่ แต่พออาจารย์อธิบายอีกทีก็เข้าใจ  เลยรีบกลับหอไปเก็บของกลับบ้าน และจากนั้นหลี่ก็โทรมาบอกว่า ไปวิ่งกัน  ก็เลยไปวิ่ง แล้วก็เลยไปดูพี่เขาแข่งบาสต่อ  ก็ดูสนุกดี ดูไม่ทันจบแม่ก็มา เลยกลับบ้านพร้อมแม่ แล้วก็คุยกันทั่วๆไป จากนั้นแม่ก็หาของให้กินเป็นข้าวเย็น ก็ไปนั่งกินผัดซีอิ๊วต่อ  แต่แม่นั่งกินสลัด กินเสร็จก็กลับบ้านเห็นพ่อเล่นเกมอยู่  จากนั้นก็อาบน้ำ  และก็อ่านหนังสือนิดหน่อยแล้วก็นอนหลับ

 

 

 

 

วันเสาร์ที่ ๑๓ มกราคม

            วันนี้เป็นวันเสาร์ก็เลยตื่นสาย  ตื่นเสร็จก็ลงมาดูโคนัน  วันนี้โคนันไม่ค่อยสนุกเท่าไร เพราะเรื่องมันดูติ๊งต๊องไปหน่อย จากนั้นก็กินข้าวเช้า  แล้วก็นั่งเล่นคอม อ่านหนังสือบ้าง  แล้วตอนกลางวันก็กินข้าวก๋วยตี๋ยว หน้าบ้านสวนบางเขน  เพิ่งมาเปิดใหม่ กับแม่และก็กับพี่แจ๋ว  มันก็ไม่ค่อยอร่อยเท่าไหร่  และก็กินโอเลี้ยง และก็เดินไปกดเงินกับพี่ จากนั้นก็เดินเข้าบ้านไป    แล้วตอนบ่ายไม่ค่อยมีอะไรทำก็นั่งดูทีวี ดูละครไปเรื่อย แล้วก็ต้องนั่งอ่านหนังสือเตรียมตัวสอบสอวน. ชีวะ เรื่องเกี่ยวกับอาณาจักรสัตว์  อ่านไปก็จำไม่ค่อยได้  จากนั้นก็มานั่งปักคลอสติส ที่จะทำงานส่งชุมนุม  ปักชุดเจ้าหญิงเกือบเสร็จแล้ว แต่ก็ยังไม่เสร็จ  ก็เลยหยุดไว้ก่อน  ตอนบ่ายว่างๆ ก็นั่งคุยเล่นกับพี่แจ๋ว เพราะพี่ไม่ค่อยสบาย  ก็เลยนอนพัก  เราก็นั่งทำนู่น ทำนี่ไปเรื่อย  แล้วก็ว่างๆเลยไปหยิก หนังสือเรื่องหัวขโมยแห่งบารามอสมาอ่านเล่นๆ รู้สึกว่าอ่านหนังสือเล่นนี้เมื่อไหร่ก็สนุกทุกรอบ  คาโลก็ยังน่ารัก  แถมเฟรินก็ยังกวนเหมือนเดิม  เฮ้อ  อยากให้มีเรื่องสนุกๆอีกจัง  อ่านไปอ่านมา ก็ห้าโมงกว่าแล้ว แม่ก็ชวนไปกินข้าวข้างนอกกัน ก็ไปกินที่ซิงๆ สวนน้ำ อ่ะ  เพราะมีของโปรดเราและน้องหลายอย่างด้วย  แล้วก็นั่งกินฉลองวันเด็กกันจนอิ่มเลย กลับมาบ้านก็มาทำงานอื่นๆเล็กน้อย แล้วก็นั่งดูละครช่องเจ็ดต่อ  ดูไปก็หลับไปเลย ไม่รู้ตอนไหนเหมือนกัน 

 

 

วันอาทิตย์ที่ ๑๔  มกราคม

                วันนี้เป็นวันสุดท้ายของการพักผ่อนในอาทิตย์นี้  เป็นวันที่ตื่นสายพอสมควรก็ประมาณ เก้าโมง ตื่นมาทันได้ดูโคนันพอดี ตอนของวันนี้สนุกดีอ่ะ เกี่ยวกับเรื่องของชายชุดดำ ที่เป็นความฝันของไฮบาระ ที่คิดว่าจะมีคนมาจับตัว แล้วก็รอดมาได้โดยมีโคนันเป็นคนคอยช่วย ดูโคนันจบก็นั่งดู ปริ๊นท์ ออฟ เทนนิส ต่อ  แข่งสนุกดีอ่ะ  แต่ไม่ค่อยติดเท่าไหร่  จากนั้นก็เลยนั่งกินขนมปังปิ้งที่ชอบกิน กับนมช็อกโกแลต  จากนั้นก็เลยขึ้นไปทำบำเพ็ญประโยชน์วิชาสังคมที่ต้องอัดเสียงให้คนตาบอด นั่งนึกอยู่ตั้งนานว่าจะอัดเรื่องอะไรดี  ก็เลยตัดสินใจว่า จะอัดเรื่องคนอยู่วัด ซึ่งเป็นเรื่องของไมตรี ลิมปิชาติ ซึ่งเป็นหนังสือนอกเวลาของน.ร. ก็เลยนั่งอ่านไปเรื่อย เหนื่อยก็พัก  แต่ก็ไม่ได้ลุกไปกินน้ำ  สักพักพี่แจ๋วก็เดินมาเคาะประตูห้อง เอาเป็ปซี่มาให้  เพราะว่าพูดมาเกือบสองชั่วโมงแล้ว  ก็ขอบคุณแล้วก็อัดต่อ  จากนั้น พอใกล้เสร็จก็มีคนมาเร่งให้ลงกินข้าวกลางวัน แบบด่วน เพราะว่าเดี๋ยวอาม่าจะคอย  ก็เลยตองรีบลงมากิน ปรากฎว่าแม่ซื้อข้าวมันไก้เนื้อน่องมาให้อร่อยดีอ่ะ ชอบกินน้ำจิ้ม  กินเสร็จก็เลยขึ้นไปอัดต่อให้เสร็จ  เสร็จแล้วก็รีบลงมา พ่อก็บอกว่าให้รีบไปอาบน้ำ เพราะว่าพ่อต้องรีบไป ก็เลยไปอาบน้ำสระผม  แล้วก็เซ็ง ที่ต้องไปโรงเรียนเร็ว บางทีก็นั่งนึกนะ ว่าทำไมเราถึงไม่ชอบไปโรงเรียน  อาจจะเพราะว่าเราเลือกในสิ่งที่ตัวเองคิดว่ายังไม่ใช่เรารึเปล่า  รึว่าเราตัดสินใจผิดที่เข้าโรงเรียนนี้  โรงเรียนที่ใครๆ ก็ใฝ่ฝัน  โรงเรียนที่มีชื่อเสียง  โรงเรียนที่คนนับหมื่ออยากมีโอกาส แต่คว้ามาไม่ได้  แต่ทำไม เราถึงไม่ดีใจล่ะ ในการที่ได้อยู่โรงเรียนนี้  แต่เคยได้ยินประโยคหนึ่งจากคนคนหนึ่งที่ว่า  แม้ว่าเราจะไม่ได้รักมัน  แต่เมื่อเราเลือกแล้ว เราจะต้องทำให้ดีที่สุด เหมือนกับหนังสือที่เมื่อเราเปิดหน้าแรก เราอาจจะไม่ชอบ  แต่จริงๆแล้ว เรื่องที่เราชอบอาจอยู่ที่หน้าสุดท้ายก็ได้  พล่ามอะไรมาก็นานแล้ว เข้าเรื่องดีกว่า  จากนั้นก็เลยไปกินข้าว กินบะหมี่หมูแดง ห่อมากินในหอ   จากนั้นแม่ก็เดินมาส่งที่หอ แล้วก็ขึ้นหอ มานั่งกินข้าว  กินข้าวเสร็จก็นั่งอ่านหนังสืออ่านไปเรื่อยๆ เลข ฟิสิกส์ หลายวิชา พอเบื่อๆก็เลยนั่งเล่นเกมหนอนทายคำศัพท์ เล่นแพ้ก็เลิก เห็นว่าดึกแล้ว ง่วงก็นอนเลย

 

 

 

 

วันจันทร์ที่ 15 มกราคม

                วันนี้เป็นวันเปิดเรียนวันแรกของสัปดาห์  แอบเป็นวันที่พิเศษนิดนึงตรงที่ม.๔ จะครองร.ร. เพราะพี่ๆ ไม่อยู่กันเนื่องจากไปเขาชนไก่  แต่วันนี้ก็ประเดิมด้วยการตื่นสายเนื่องจากอาจารย์หอ ไม่ได้เปิดเพลงเลยนอนซะเพลินเลย  แต่ก็ลงมากินข้าวทัน และวันนี้มาเข้าแถวก็มีแต่น้องๆ ไม่มีพี่ เลยมายืนตรงกลางสนามเปลี่ยนมุมบ้าง สองคาบแรกเรียน pre cal  ขึ้นบทใหม่แล้วอ่ะ จดเป็นหน้าเลย เยอะอ่ะ  แต่วันนี้เรียนแล้วไม่ค่อยง่วงเท่าไหร่ ต่อจากนั้นก็ไปฟังบรรยายเกี่ยวกับการทำโครงงานของหมวดชีวะ ซึ่งบรรยายโดยแต่งเป็นเรื่องๆ คล้ายนิทาน ก็สนุกดี มีความคิดสร้างสรรค์ไปอีกแบบ  แล้วก็รีบไปกินข้าวก่อนที่คนจะเยอะ  โรงเรียนหยุดนี่ไม่ค่อยดีเลย  มีร้านอาหารขายน้อย  และพอตอนบ่ายกำลังจะไปเรียนอังกฤษ อาจารย์อ๋อยก็เดินมาบอก ให้เอาโน๊ตบุ๊คไปเรียนชีวะด้วย เพราะต้องนำเสนองาน  และก็เลยขึ้นหอไปเอาโน๊ตบุ๊คมาทำงาน แต่เอาลงมาแล้ว ก็เลยนั่งโหลดเพลง เล่นเกม ไปเรื่อย แล้วอาจารย์ก็เข้าสอนอังกฤษ จบก็ไปเรียนดาราศาสตร์เรื่องเกี่ยวกับเวลาเรียนไปงงไป  เฮ้อ เหนื่อยจัง  จบก็ต้องไปเรียนสอวน ต่อ เรียนกับอาจารย์เยอรมัน เรียนไป ก็งง เพราะแปลไม่ค่อยออกเท่าไหร่  แล้วก็ต้องปีนขึ้นชั้น ๕ ไปเรียนชุมนุม แต่วันนี้ไม่เรียนเพราะพี่ๆ ไม่อยู่ ก็เลยโชคดี  กลับมานั่งกินขนมที่หอนิดหน่อย แล้วก็ต้องไปวิ่ง ฟิตเตรียมตัวเล่นบาสห้อง  จากนั้นก็มานั่งกินข้าวกับเพนท์   แล้วก็ขึ้นมานั่งทำงานกันต่อข้างบนหอ  แล้วก็ทำงานเรื่อยๆ จนลืมไปประชุม งาน mwit open house พึ่งนึกได้  แต่ไม่เป็นไรเดี๋ยวค่อยถามเพื่อนเอา  ตอนนี้ก็ง่วงแล้ว  ขอจบการเขียนไดอารี่ฉบับเฉพาะกิจไว้ ณ ที่นี้ด้วยนะคร๊าบบบ

นี่ก็เป็นไดอารี่ ของวิชาภาษาไทยที่ต้องทำส่องอาจารย์ ก็เลยเอามาอัพไว้บนบล็อกซะเลย

 

 

โอ้  นานๆจะได้เข้ามาในบล็อกตัวเองทั้งที เป็นการดองอย่างแรงจ

 

วันนี้เข้ามาเพราะคิดถึงหลายๆเรื่องที่ยังไม่ได้ทำ และอยากจะบอก

 

เรื่องแรก อันนี้ขอโทษจริงๆ มากๆด้วย เรื่องของแป้ง ของขวัญวันเกิดแกอ่ะ

 

อยากสารภาพด้วยใจจริงว่ายังไม่ได้ซื้อแกจะโกรธเค้าไหมเนี่ย

 

นะๆๆๆ ขอโทดจิงๆ อย่าโกดนะ แล้วจะให้ก่อนสิ้นปี ถือว่ารวบยอดกับของขวัญปีใหม่ละกันนะ

 

และนี่อีกเรื่องนึง มีใครบางคน ไปยืดผมมาอ่ะ อยากเห็น แต่มีคนบอกว่ามันยังฟูอยู่เลย

 

อิอิ  แกอ่ะ เค้างอนแกแล้วนะ โทรไปก็ไม่รับ แล้วคุยอยู่ก็วางสายไปซะงั้นอ่ะ

 

เลยอดเห็นแกเลย เซ็งๆๆ แล้วเมื่อไหร่จะได้เห็น ไหนแกสัญญาแล้วไงว่าจะส่งรูปมาให้

 

ไอ้ปิ๊งตอ....ละไว้ในฐานที่พวกเราเข้าใจ ส่งมาด่วนเลยๆๆๆ

 

แล้วก็อีกเรื่อง ที่ทุกคนเห็นเค้าไม่ได้เล่นเอ็ม ก็เพราะว่า คอมเรามันเล่นเอ็มไม่ได้อ่ะ

 

ก็เลยไม่ค่อยมีเวลามาเล่นเท่าไหร่  คิดถึงเพื่อนๆที่ พ.ม.ทุกคนนะ

 

ถ้าว่างจะรีบไปโรงเรียนจิงๆนะ คิดถึงจิงๆ

 

ไปดีกว่า พุ่งนี้มีสอบล่ะ ยังไงก็ยังบอกว่าคิดถึงและรักทุกๆคนเหมือนเดิมนะ

 

และก็ขอฝาก มุมเล็ก นะ เป็มุขแป้ก ครั้งละคำถาม เดี๋ยวจะลืมแบบฉบับเราไปซะก่อน

 

 

 

 

สัตว์อารายจะมี เวลามีคนยิงเข้าประตู

 

 

 

 

 

 

 

เฉ - ลย   แมงป่อง เพราะว่าสกอร์เปลี่ยน   5555      แป้ก

ได้เข้ามาในบล็อกซะที หลังจากรู้สึกว่าหายไปหลายเดือนเหลือเกิน

 

นี่ก็ปิดเทอมวันสุดท้ายแล้ว แต่อยากหยุดพักอีกสัก 2 - 3 วันจัง

 

เหนื่อยมากๆเลย มาบ่นนิดนึง ปิดเทอมแทบจะไม่เคยกลับบ้านก่อน ทุ่มนึงเลย

 

วันนี้วันแรกเลยนะเนี่ยที่ถึงบ้าตอน สี่โมงครึ่ง เฮ้อ...เหนื่อย

 

พุ่งนี้ก็ต้องไปโรงเรียนละ รู้เกรดด้วย มันจะเปนไงเนี่ย

 

วันนี้ไปงานสัปดาห์หนังสือมา คนเยอะแบบสุดๆเลย

 

ก็คงเพราะวันนี้ เป็นวันอาทิดล่ะมั้ง คนเยอะเป็นพิเศษเลยอ่า

 

ปิดเทอมอยากเจอเพื่อนๆจัง  แต่เราไม่มีเวลาว่างเลยอ่ะ เจะพวกแก

 

แค่นึดๆ หน่อยๆเอง แล้วก็จะโทรคุยกะแป้งซะหน่อย โทรหา 2วันก็ไม่ติด

 

เลยรู้ว่ามันไปสิงคโปร์เพราะว่าปิ๊งบอกนะเนี่ย  ไม่เป็นไร ถ้าไปถึง ร.ร.

 

แล้วก็คงจะมีเวลาว่างพอที่จะคุยกะพวกแกแล้วล่ะ

 

อยู่ที่นู่นบางทีก็รู้สึกเหนื่อยเหลือเกิน มันท้อมากๆ รู้สึกเหมือนไม่มีใครที่เราสนิทมากพอจะบอกอะไร

 

อย่างที่คุยกะแก ไม่รู้สิ บางครั้งเค้าอาจเป็นคนที่สนิทกับใครยากมั้ง ผ่านมาเทอมนึง

 

ก็ยังรู้สึกเหมือนเด็กๆว่าอยากกลับบ้านจัง  บางทีเราอาจจะไม่เหมาะกับที่นี่มั้ง

 

แต่มันก็ผ่านมาตั้งเทอมนึงแล้ว ถ้าจะรอให้ผ่านไปอีก 2เทอมกว่าๆ ก็คงจะไม่นานเกินไปหรอกมั้ง

 

คิดถึงจังที่ พ.ม.อ่ะ อยากกลับไปเจอหน้าเพื่อนที่สนิททุกคน เพื่อนๆห้อง3

 

ไม่รู้จะได้เจอกันอีกเมื่อไหร่ บ่นพร่ำเพ้อเหมือนตัวเองเป็นคนแก่เลย

 

อยู่ที่นู่นร้องไห้บ่อยเกินไปจิงๆ เมื่อไหร่เราจะปรับตัวได้สักทีเนี่ย

 

ใครไม่อยากฟังเค้าบ่นก็อ่านข้ามมาเลยก็แล้วกัน มาพูดถึงเรื่อง

 

งานสัปดาห์หนังสือดีก่า  วันนี้รูสึกเสียดายชะมัด อยากได้ที่คั่นพร้อมลายเซน แรบบิทจัง

 

แต่ตอนนั้นเอาหนังสือไปฝากอยู่ เลยไม่มีใบเสร็จติดตัว

 

คำถามที่ถามเกี่ยวกับบารามอสก็ตอบได้ ตอบได้เยอะแยะเลย

 

แต่ชั่งเหอะมันผ่านไปแล้ว แต่วันนี้ก็ได้ลายเซนพี่กัลมาแทน

 

พี่กัลคุยดีมากเลยนะ ขอบคุณค่ะ ที่ช่วยแกะหนังสือให้อ่ะค่ะ

 

อยากอ่านหนังสือของพี่กัลอีกจัง

 

มีหนังสือเกี่ยวกับแฟนตาซีมาเต็มเลย แต่ไม่รูว่าเรื่องไหนจาหนุกติดใจมั่ง

 

เดี๋ยวจาไปเริ่มอ่านแล้ว

 

FAPPP

 

คิดถึงทุกๆคน

 

แอบรู้ว่าคนบางคนกำลังอินเลิฟ

 

ฝันอยากเป็นคุณนาย อิอิ ( แป้งมันพูดนะ )

 

แล้วบางคนกำลังsad รึเปล่าที่เค้าเปลี่ยนที่มิตติ้งกัน  555

 

แล้วบางคนกำลังอบู่สิงคโปร์ ทำไรอยู่เนี่ย คิดถึงจัง

 

บางคนก็กำลังอยู่กับ....แถวบ้าน

 

แล้วตอนนี้คนนี้กำลังพิมพ์บล็อกอยุ่

 

 

คิดถึงมากๆนะทุกคน

นึกว่าบล็อกตัวเองจะกลายเป็นบล็อกร้างไปแล้วนะเนี่ย

 

ไม่ได้เข่ามาอัพไรเลย เนื่องจากอยู่ที่นู่นมีเวลาว่างน้อยมากเลย

 

ไม่รู้เวลาว่างมันมีปีกลอยไปไหนหมด  ( เพื่อนๆจะเข้าใจไหมว่ามันเป็นมุข....แป้ก )

 

ตอนแรกก็กะจะมาอัพตั้งแต่วันเกิดแล้ว แต่ก็ไม่ได้มาอัพ

 

เสียดายจัง รู้สึกวันนั้นมีเรียนเลิก 3 ทุ่มมั้ง 

 

อยู่ที่นู่นจะมีประเพณีนึงที่ต้องทำในวันเกิดก็คือ เพื่อนจะร้องเพลงให้เราในวันเกิด

 

ที่โรงอาหาร  แต่ปรากฏว่า วันนั้นเพื่อนๆไม่ร้องให้ ก็เซ็งเลย

 

นึกว่าเพื่อนคงลืมกันหมดแล้ว ก็แบบว่าช่างมันเถอะ ปีหน้าก็ยังมีอ่ะ

 

แต่พอไปเรียนชีวะ เส็ด  เพื่อนก็บอกว่าอย่าพึ่งไปไหน เพราะมีธุระ

 

แล้วเพื่อนก็ร้องเพลงให้  แอบซึ้ง และก็เลี้ยงขนมด้วย อร่อยอ่ะ

 

ก็เลยคิดว่ามันแปลกดี  แต่ใจจิงอย่างร้องร่วมกะพี่รหัสมากกว่านะ อิอิ

 

ต่อไปก็จะพูดถึง สอบครั้งยิ่งใหญ่ ก็คือสอบกลางภาคครั้งแรก ของนักเรียนม.ปลาย

 

วันจันทร์ ก็สอบวันแรก อาจจะเรียกว่ามันเป็นวันซวยนะเนี่ย

 

ก็เล่นสะดุดล้ม กลางโรงอาหารอ่ะ  คนโคดเยอะ  พี่ที่เค้านั่งอยู่หันมามองกันทั้งโต๊ะอ่ะ  

 

โคดอาย แต่ไม่รู้จะทำไง  เจ็บขามากๆ  แต่ก็รีบเดินไปด้วยท่าทางปกติสุดๆ

 

แล้วพอล้มก็รีบไปหาเพื่อน แล้วก็เข้าแถว  พอเส็ดก็ต้องไปสอบฟิสิกส์

 

ข้อสอบแม่งยากอ่ะ  ผิดนีนึงผิดเป็นลูกโซ่เลย กลัวตกอย่างแรก

 

อย่างเศร้าอ่ะ  อินทิเกรตแล้วลืมบวก c ผิดตั้ง 5 คะแนนอ่ะ

 

 2ข้อเลย เเงๆๆๆ  แล้วสอบเส็ดก็สอบสังคม คือมันเป็นศาสนาหมดเลยอ่ะ

 

คือประมาณว่าท่องไปแต่จำไม่ได้อ่ะ เศร้า มันถามเรื่องสัญลักษณืศาสนาอ่ะ จำผิดอ่ะ

 

สลับสิกข์กะคริสต์ เฮ้อ  แล้วก็จำหลักอาศรม 4 ไม่ได้ จำได้แต่พรหมจารีไรก็ไม่รู้

 

ต่อจากนั้นก็สอบเลขพื้นฐาน  ข้อสอบเซตยากมากๆ ให้หาสมการไรก็ไม่รู้

 

ผิดเล็กๆน้อยๆอ่ะ แต่ดีที่ตรรกฯ พอทำได้ไม่งั้นตายแน่

 

แล้วก็จบวันจันทร์ลง

 

 

 

วันพุธก้อสอบ 2 วิชา  ไม่ค่อยเครียดเท่าไหร่อ่ะ  เคมีกะไทย

 

ไทย ไม่ค่อยยากอ่ะ เหมือนเรียนกะอ.นันทาอ่ะ ประมาณนั้น ใช้sence ตอบเอา

 

แต่เคมีอ่ะ สอบพันธะอ่ะ แล้วมีอาจารย์จากเกาหลีมาสอน สอนภาษาอังกฤษ

 

ฟังไม่รู้เรื่อง ให้เพื่อนแปลให้อ่ะ ที่เหลือก็อ่านเอง แบบเปิดดิกไปเรื่อยๆ

 

ก็พอทำได้อ่ะ  แต่พอมาทำพวก รีโซแนนท์ อ่ะ ผิด  แล้วก็เขียนสูตรไม่ค่อยเป็นเท่าไหร่อ่ะ

 

เศร้า แต่ก็มันผ่านแล้วผ่านไป  ต้องรีบกลับไปอ่านชีวะ แบบถึกๆ

 

คั่นด้วยวันพฤหัส

 

 

อยากจะบอกว่าไม่เคยอ่านหนังสือแบบมาราธอนขนาดนี้มาก่อน คืออ่านตั้งแต่ 

 

ยังไม่แปดโมง ยัน 5 ทุ่มอ่ะ โคดเครียดอ่ะ แบบไม่ไหวแล้ว

 

พอไปสอบอีกวันนึงเป็นอะไรที่ยากมากๆๆๆ เพราะว่ามันออกเรื่องdiver

 

ถึง   classอ่ะ ยาก จำไม่ได้ แล้วจาเข้าสอวน.ชีวะได้ไหม

 

อยากเข้าจัง  แล้วพอสอบเส็ดก็เก็บของกลับบ้าน 

 

อยากกลับร.ร.อ่ะ  แต่ไม่มีใครมารับทำไงดีอ่ะ ก็เลยอดเลย

 

เห็นมีคนบอกว่ามีคนไปหลายคนอ่ะ อยากไป  คิดถึงเพื่อนจัง

 

แต่ไม่เป็นไรอาทิดหน้า ถ้าว่าจะไปบ่อยๆๆ

 

คิดถึงพวกแกนะ 

 

แล้วเจอกัน

ว่างได้มาอัพบล็อกซักที หลังจากที่หายไปชาติเศษๆ

 

เนื่องจากเข้า บล็อกตัวเองไม่ได้ บวกกะ ความไม่ว่างเอาซะเลย

 

หลังจากที่ย้ายร.ร.มานี่ ก็เรียนแหลก แถม อย่างที่บอก

 

ละครของดาราสุดที่รักก็ไม่ได้ดู  อย่างเซ็ง ชิบๆๆ

 

แต่สุดท้ายก็ได้ดูตอนจบ  คนอาราย น่ารักจัง  แม้จะไม่ชอบพระเอกก็เหอะ

 

ก็มีหลายเรื่องจะเล่า แม้จะนานไปซักหน่อย แต่ก็มีความสุ๊ข  ความสุข

 

เพราะเมื่อจันทร์ที่แล้ว แอบ ดอดไปเรียนในห้องด้วย  เข้าแถวด้วยแต่เช้า

 

แถมใส่ชุดพละ ไปด้วย เหมือนเพื่อนๆในห้องเลย  มีความสุข

 

วันนั้น ไอ้แป้งน่าจะว่างมั่ง จะได้ไปเนียนด้วยกัน เค้าไปคนเดียวมันโหวงๆ

 

แต่ไปแค่แปปเดียวก็กลับซะละ เพราะว่าต้องกลับ ร.ร.

 

วันนี้มาอัพ เพราะจะเล่าเรื่องวันเสาร์ด้วย   เจอกันครบกลุ่มเลย

 

ที่สยามอ่ะ  ทั้งปิ๊ง( เจอทุกอาทิดอยู่แล้ว ) แป้ง  พลอย ab แล้วก็ป้าฟิล์ม

 

อยากเจอกันบ่อยๆอ่ะ  แต่ก็คงไม่มีโอกาสมากขนาดนั้นอ่ะ เสียดายจัง

 

ab แกอย่าโกดเค้าเลยนะ  เรื่องของขวัญอ่ะ น่ารักสมกะแกดีออก อิอิ

 

แต่ผมไม่ค่อยเหมือนเท่าไหร่  ถ้าซื้อให้ปิ๊งก็คงจาหนุกพิลึก เฮอะๆ

 

แต่วันเกิดปิ๊งก็ให้หนังสือแล้ว ก็เหลือแต่ของแป้งกะฟิล์มจาให้ไรดีเนี่ย

 

นึกไม่ออก  แต่วันเกิดเรา เดี๋ยวเราจาตามไปทวง อิอิ  

 

บันทัดนี้ขอระบายนิดนึง  แบบว่าขอประกาศ 

 

ก็คือ หนังสือ pre - cal เราหายอ่ะ  แล้วก็จะไม่มีใช้เรียน เครียดเลยนะเนี่ย

 

ดันหายวันสำคัญพอดีอีก  พอละ บ่นมากเดี๋ยวอารมเสีย  พอพูดถึงเรื่องนี้

 

ก็นึกถึงหนังสือรุ่นทุกทีเลย  สาธิตานุสรณ์ สู้ๆ น่ารักมากเลย หนังสือรุ่นอ่ะ

 

อ่านทีไร อยากกลับไปเป็นเด็กม.3 ทุกทีเลย  คิดถึงพวกแกจิงๆนะ

 

แต่ทำไงได้ เวลาไม่ย้อนกลับนิ  แต่เดี๋ยวว่างเมื่อไหร่จะ ไปร.ร.นะ

 

ไปแอบเนียนๆ  หวังว่าทุกคนคงไม่ลืมกันนะ

 

พูดถึงที่ มหิดลหน่อยละกัน

 

ก็ตอนนี้ก็รู้พี่รหัสแล้ว  พี่กิ๊กๆๆ  กลับมาอย่าลืมของฝากนะ 

 

เอ้ยๆๆ ไม่ใช่ ล้อเล่น กลับมาก็เดินทางปลอดภัยนะเปนห่วง

 

แล้วก็เรื่อง mini project ชีวะ  เรานึกเรื่องออกแล้วนะ แต่แกจะเอา ไม่เอา

 

เดี๋ยวค่อยเลือกละกัน  แล้วก็อย่าลืมโครงงานสังคมด้วยนะเพื่อนๆ

 

อย่าลืมอ่านหนังสือกันละ เตรียมสอบเลข กะ ฟิสิกส์ ด้วย

 

 

พอละๆ แพล่มมาเยอะละ

 

 

ป.ล. คิดถึงกลุ่มเรานะ  ชิโระ คุโระ  คุมะ  น้องยูมิค  ป้าฟิล์ม   >>>>>FAPPP